Uiteindelijk blijft het mensenwerk | Leiderschap bij NRG PALLAS

Over beweging creëren in een technische wereld

Richard werkt in een wereld waar precisie, veiligheid en complexiteit samenkomen. Als afdelingshoofd van het Projectenbureau bij NRG PALLAS in Petten stuurt hij projecten aan die letterlijk van levensbelang zijn. Hier worden medische isotopen ontwikkeld voor ziekenhuizen wereldwijd. Hoogcomplex, technisch en tegelijk diep menselijk werk.

“Wat we hier doen is inhoudelijk uniek,” zegt Richard. “Maar hoe technisch het ook is, uiteindelijk blijft het mensenwerk.”

Van onderzoek naar onderneming

NRG PALLAS is van oorsprong een onderzoeksorganisatie. Experimenteren, analyseren en verdiepen zit diep in het DNA. En dat heeft de organisatie ver gebracht. Tegelijkertijd bevindt NRG PALLAS zich in een nieuwe fase als onderneming: de bouw van een medische isotopenreactor die geoptimaliseerd is voor productie en daarnaast ook onderzoek doet. Een verschuiving van onderzoek naar ondernemerschap. Van blijven denken naar daadwerkelijk dóen.

“Die overgang is zeer interessant,” vertelt Richard. “Want de manier waarop je iets ontwikkelt, is fundamenteel anders dan hoe je een productieproces runt. Dat vraagt ander gedrag, ander leiderschap en andere keuzes.”

Op de werkvloer zag hij het dagelijks terug. Projectmanagers die vastliepen. Teams met veel inhoudelijke kennis, maar moeite om van inzicht naar actie te komen. Jongere generaties die ruimte zochten, terwijl senioriteit vaak leidend bleef.

“Je zag mensen met potentie vastlopen,” zegt hij. “Niet omdat ze het niet konden, maar omdat de manier van werken hen daarin beperkte.”

Actiegericht, maar niet altijd effectief

Het Projectenbureau staat bekend als actiegericht. Signaleren, aanpakken, oplossen, en door. Tegelijkertijd botste dat regelmatig met de wetenschappelijke kant van de organisatie, waar onderzoeken, afwegingen en nuance een grote rol spelen.

“Het gevaar is dat je óf blijft hangen in onderzoeken, óf doorschiet in doen,” zegt Richard. “De kunst zit ’m in de balans. En daar kwamen we zelf niet helemaal meer uit.”

Op zoek naar beweging

Dat was het moment waarop hij besloot externe begeleiding in te schakelen.

“Ik kende Martijn al,” vertelt Richard. “Zijn manier van werken sprak me aan. Nuchter, praktisch. En met aandacht voor de mens achter de rol. Geen standaardtraining, maar echt kijken naar wat er hier speelt. Dus heb ik hem gevraagd om met ons mee te denken.”

Samen met Humind startte NRG PALLAS een traject rondom leiderschap en teamontwikkeling. Geen eenmalige training, maar een ontwikkelprogramma waarin werd gewerkt met het managementteam, teamleiders en later ook met bredere groepen in de organisatie.

“Wat ik sterk vind aan de aanpak,” zegt Richard, “is dat het nooit gaat over trucjes of modellen. Het gaat over gedrag. Over hoe je handelt, hoe je communiceert en welke ruimte je wel of niet geeft.”

Ruimte maken voor eigenaarschap

Een belangrijk thema in het traject was persoonlijk leiderschap. Niet als abstract begrip, maar heel concreet: wie neemt eigenaarschap? Wie wacht af? Wie kijkt omhoog voor bevestiging?

“Wat er echt is gaan schuiven,” vertelt Richard, “is dat teamleiders minder naar mij kijken. Ze zetten zelf iets neer en laten daarna zien wat het heeft gebracht. Dat is eigenaarschap. En dat was voor ons echt nieuw.”

Die beweging ontstond niet doordat iemand vertelde hoe het moest, maar door vragen. Door soms te vertragen. Door niet meteen op te lossen.

“Het gaat niet over output,” zegt Richard. “Het gaat over de manier waarop je tot resultaat komt.”

Filosofisch, maar niet zweverig

Voor Richard was het belangrijk dat reflectie altijd verbonden bleef met de praktijk. Leiderschap en persoonlijke ontwikkeling mogen verdiepen en filosofisch zijn, maar moeten ook begrijpelijk blijven voor de mensen die ermee aan de slag gaan.

“Die filosofische benadering heeft absoluut waarde,” zegt hij. “Maar het moet wel landen bij het team. Als het te zweverig wordt, haken mensen af en gebeurt er uiteindelijk niks.”

Juist in die vertaalslag zat voor hem de kracht van het traject.

“Het ging steeds over de vraag: wat betekent dit concreet voor hoe we samenwerken, besluiten nemen en eigenaarschap pakken? Doordat het praktisch bleef, werkte het.”

Ongemak hoort erbij

Dat proces ging niet zonder schuring. Persoonlijk leiderschap raakt aan wie je bent, niet alleen aan wat je doet.

“Soms wordt het heel persoonlijk,” zegt Richard eerlijk. “Dan kom je dingen over jezelf tegen waar je het misschien niet meteen mee eens bent. Dat is lastig. Maar daar zit wel de kern.”

Veiligheid en vertrouwen bleken daarin cruciaal. In teams, maar ook bij hemzelf.

“Als leider heb je een voorbeeldfunctie. Niet door altijd het antwoord te hebben, maar door ook je twijfels te delen. Dat vraagt moed. En tijd.”

Aanwezig zijn als leider

Een inzicht dat voor Richard veel betekend heeft, is hoe groot de impact is van zijn eigen aanwezigheid.

“Elke seconde dat je er bent, maak je het verschil,” zegt hij. “In positieve zin of in negatieve zin.”

Dat besef heeft zijn manier van werken veranderd. Niet elke dag is goed, niet elke dag ben je scherp. En juist dát vraagt leiderschap.

“Als ik merk dat mijn energie laag is of dat ik minder geduldig ben, dan moet ik soms durven zeggen: dit is niet het moment. Dan verzet ik een overleg of draag ik het over.”

Beweging die beklijft

De grootste uitdaging voor de komende tijd is niet het starten van nieuwe trajecten, maar het levend houden van wat in gang is gezet.

“Veel ontwikkelprogramma’s eindigen,” zegt Richard. “Dan is de gereedschapskist er wel, maar verdwijnt het gebruik ervan langzaam.”

Wat hij nu ziet, stemt hoopvol. De taal verandert. Mensen leggen elkaar uit waarom dingen anders worden aangepakt. Nieuwe collega’s haken sneller aan. Het gesprek verschuift van ‘wie beslist’ naar ‘wie pakt eigenaarschap’.

“Dan weet je dat het begint te integreren. Dat het niet meer van één persoon is, maar onderdeel wordt van hoe we hier werken.”

Mens en geest in beweging

Wat betekent ‘mens en geest in beweging’ voor hem?

“Dat je leert vertragen om uiteindelijk bewuster te bewegen,” zegt Richard. “Dat je ruimte maakt voor reflectie, zonder stil te vallen. En dat je jezelf steeds opnieuw afvraagt: reageer ik, of creëer ik?”

Richard sluit af met de mooie woorden: “Leiderschap is voor mij geen eindpunt. Het is blijven bewegen.” En daar zijn wij het helemaal mee eens!

Verder praten of kennis maken met Humind?

Verder praten over verbinding, eigenaarschap en leiderschap in jouw organisatie of team?
Neem dan gerust contact op met Martijn Voorn via m.voorn@humind.nl of 06 250 284 54.